مراحل فاگوسیتوز

فاگوسیت:

سلول هایی که عمل فاگوسیتوز را انجام می دهند به دو گروه ثابت و متحرک تقسیم می شوند . سلول های فاگوسیت ثابت در تمامی بدن پراکنده اند ودر هر محلی شکل و نام خاصی دارند . این سلول ها در کبد به سلول های کوپفر،در ریه ها به ماکروفاژهای خانه های ششی و در طحال به ماکروزفاژهای طحالی معروف اند. سلول های فاگوسیت متحرک شامل نوتروفیل ها، مونوسیت ها، بازوفیل ها و ائوزینوفیل ها هستند.

مراحل فاگوسیتوز عبارتند از:

1-  در بسیاری از موارد برای بلعیدن میکروب، تماس به تنهایی کافی نیست؛ بلکه عواملی مانند آنتی بادی یا برخی از پروتئین های مکمل لازم است تا فاگوسیت را محکم به میکروب بچسبانند و فاگوسیتوز را افزایش دهند  هر ماده ای که سبب بروز چنین حالتی شود . اپسونین نام دارد . اپسونین یک واژه‌ی یونانی و به معنای آماده سازی برای خوردن است.

2-  در مرحله‌ی بعدی که بلع نام دارد، فاگوسیت میکروب را با پاهای کاذب احاطه می کند . در این حالت ، وزیکولی به نام فاگوزوم تشکیل می شود .

3-  در این مرحله، غشای فاگوزوم و غشاء یکی از لیزوزوم های فاگوسیت ادغام شده وزیکولی به نام فاگولیزوزوم را به وجود می آورند.

4-  در مرحله ی هضم، میکروب ها دراثر آنزیم های لیزوزومی درون فاگولیزوزوم تجزیه می شوند .در عین حال، آنزیم های غشای فاگولیزوزوم ،‌ترکیباتی نظیر اکسید نیتریک، پراکسید هیدروژن و سایرمشتقات اکسیژن دار تولید می کنند و موجب تخریب میکروب می شوند .

5-  پس از تجزیه‌ی میکروب ها، مواد باقی مانده یا قابل استفاده درون سلول ریخته می شود و مواد غیر قابل هضم از سلول فاگوسیت تخلیه می گردد .

البته فاگوسیت ها تنها از راه فاگوسیتوز میکروب ها را نمی کشند؛ بلکه ‌آنزیم های تجزیه کننده و ضد میکروبی و مشتقاتی از اکسیژن را در مایع خارج سلولی می ریزند و بدون عمل فاگوسیتوز، میکروب ها را تجزیه می کنند .

6- طی افزایش نفوذ پذیری رگ ها، پروتئین های انعقادی موجود در پلاسمای خون به مایع میان بافتی منتقل می شوند. این پروتئین ها به همراه پلاکت ها، لخته هایی موضعی به وجود می آورند و ناحیه‌ی آلوده را مهر و موم می کنند تا ترمیم بافت آسیب دیده آغاز شود و بهبودی حاصل گردد.

7- ترمیم بافت آخرین مرحله ی التهاب است. در اینمرحله، بر حسب سلول های مختلف، ممکن است سلول های آسیب دیده ی بافت تکثیر شوند یا تکثیر نشوند. به عنوان مثال، سلول های کبد تکثیر می شوند اما نورون ها تکثیر نمی شوند . در هر دو حالت فیبروپلاست ها( نوعی سلول بافت پیوندی) که به ناحیه‌ی آسیب دیده مهاجرت می کنند با سرعت تقسیم می شوند و مقادیر زیادی کلاژن ترشح می کنند . سلول های رگ های خونی نیز تکثیر می شوند و به این ترتیب بافت ترمیم می شود.

 درشت‌خوارها یا ماکروفاژها:

یاخته‌هایی دارای قدرت بیگانه‌خواری هستند که یاخته‌های فرسوده و بقایای سلولی و ریزسازواره‌ها را به درون خود کشیده و توسط آنزیم‌های لیزوزومی ازبین می‌برند. درشت‌خوارها بطور غیر مستقیم در حفظ و ترمیم و بطور غیر مستقیم در دفاع از بدن دخیل هستند. درشت‌خوارها در مغز استخوان ساخته می‌‌شوند. درشت‌خوار آزاد دارای هسته‌ای لوبیایی و خارج از مرکز و سیتوپلاسمی وسیع و حاوی اجسام باقی مانده می‌باشد که آنها را به سادگی از فیبروبلاست‌ها قابل تشخیص می‌سازد. علاوه بر درشت‌خوارهای بافت همبند، سایر بافت‌ها و اندام‌ها نیر دارای یاخته‌هایی با ویژگی‌های درشت‌خوارها می‌باشند که نام‌های گوناگونی به آنها داده می‌شود. برای نمونه، این یاخته‌ها را در کبد به نام کوپفر، در ریه به نام درشت‌خوارهای ریوی، در بافت عصبی مرکزی به نام میکروگلیال و در ارگانهای لنفی به نام درشت‌خوارهای دیواره سینوزوئیدی می‌نامند .

/ 0 نظر / 660 بازدید