در مبحث ژنتیک جمعیت، ثابت ماندن فراوانی اللها برای برقراری تعادل شرط لازم است؛ ولی کافی نیست. به عبارت دیگر، برای برقراری تعادل، حتما فراوانی اللها باید ثابت باشد، ولی ثابت ماندن فراوانی اللها دلیل کافی برای برقراری تعادل نیست.

یکی از عوامل مهم بر هم زننده تعادل هاردی واینبرگ، آمیزش غیر تصادفی است. در آمیزشهای غیر تصادفی، مثلا درون آمیزی، فراوانی اللها ثابت می ماند و با تغییر فراوانی ژنوتیپهای خالص و ناخالص، تعادل بر هم می خورد. چهار عامل دیگر بر هم زننده تعادل هاردی واینبرگ (جهش، شارش ژن، رانش ژن و انتخاب طبیعی) به طور مستقیم یا غیر مستقیم فراوانی اللها را بر هم می زنند.