زنبورهای عسلی که یک گل ناب می‌یابند، به محض بازگشتن به کندو برای تشریح مکان گل برای همنوعانشان یک الگوی زیبای رقص و حرکات مدرن به نمایش می‌گذارند. بررسی‌های موشکافانه در این زمینه نشان می‌دهد که زنبورهای عسل به طور طبیعی در معده‌هایشان مواد مغناطیسی تولید می‌کنند. محققان زیست‌ شناسی با استفاده از یک آنتن بزرگ حلقه‌ای به جهت میدان مغناطیسی را در ناحیه کندو و به طور مصنوعی تغییر دادند و دریافتند که زنبورهایی که به سمت کندو باز می‌گردند، تغییرات متناظری در پروازشان ایجاد می‌کنند که الگوی حرکت آنها را تغییر می‌دهد. دانشمندان نتیجه گرفتند که زنبورها از یک میدان مغناطیسی موضعی به عنوان یکی از وسایل و منابع جهت‌یابی‌شان استفاده می‌کنند.

در مطالعات دیگر ، نوعی باکتری ، به نام باکتری دریاچه‌ای کشف شد که در این نوع باکتری ، کریستال‌های مغناطیسی به طور طبیعی در راستای محوری در جهت بدنه باکتری نسبت به هم رشد می‌کردند. این باکتری‌ها جهت شناسی خود را ثبت به جهت میدان محلی زمین در آن نقطه تنظیم و به آن مسیر جهت‌یابی می‌کنند مشهورترین حیوانات دریانورد ، نهنگ‌ها ، دلفین‌ها ، لاک‌پشت‌های آبی ، نیزه ماهی‌ها و ماهی‌های تونایانون همگی رهایی دارند که شامل کریستالهای مغناطیسی است که بوسیله رشته‌های نازکی آویزان هستند که شاید بخشی از مکانیزم حس جهت‌یابی آن ما باشد.