ساختمان سانترومر

سانترومر ها نواحی متراکمی در داخل کروموزوم ها هستند که باعث اتصال دو کروماتید خواهری یک کروموزوم مضاعف در حین میتوز و میوز می گردد.

در هنگام میتوز سانترومر ها باید تقسیم شوند تا دو کروماتید خواهری بتوانند به دو قطب سلول حرکت کنند.در خلال میوز1 سانترومر های کروماتید های خواهری

 دست نخورده باقی می مانند اما در حین میوز 2 آنها مانند میتوز عمل می کنند.

در داخل ناحیه سانترومر نواحی متعددی وجود دارد که رشته های دوک به آن متصل می شود و این نواحی حاوی ( DNA )و پروتئین می باشد.

این محل های متصل را کینتوکور می نامند که حاوی ( DNA)و پروتئین می باشد.ترتیب DNAدر این نواحی (  DNAسانترومر) نامند .

این ترتیب از یک کروموزوم تا کروموزوم دیگر تغییر می کند .

این  نوع DNAحدود 120 جفت بازطول دارد و دارای3 زیر واحد مختلفی می باشد(CED یک تا سه) .موتاسیون در دو زیر واحد اول تاثیری در عملکرد سانترومر ندارد

اما موتاسیون در زیر واحد شماره 3  به طور کامل توانائی سانترومر را در متصل کردن دو کروماتید از بین می برد.بنابر این زیر واحد CED3 باید به

طور فعال درگیر اتصال سانترومر به رشته های دوک باشد.کینتوکور جزء پروتئینی نیز دارد کمپلکسی از سه پروتئین که (CBF3) که به زیر واحد 3CED کینتو کور

متصل می شود.موتاسیون در ژن سازنده این پروتئین نیز به طور کامل توانائی سانترومر در اتصال دو کروماتید را از بین می برد.