تضمین سلامت ریه در گرو کالیبراسیون اسپیرومتر

اسپیرومتری یک تست پزشکی است که حجم هر دم و بازدم را به عنوان تابع زمان اندازه می گیرد. تخمین جریان، یا نرخی که حجم به عنوان تابع زمان تغییر می یابد نیز می تواند توسط اسپیرومتری اندازه گیری شود.
   اسپیرومتری پارامترهای مختلفی را اندازه گیری می کند. دو پارامتر مهم از آن ها فشار گنجایش حیاتی (FVC) و فشار حجم سپری شده در ثانیه اول (FEV1) هستند. FVC، به عنوان حجم ماکزیمم از هوای بازدم با فشار از موقعیت ماکزیمم استنشاق تعریف می شود.
  FEV1 به عنوان حجم هوای بازدم در ثانیه اول FVC تعریف می شود. اسپیرومتری FVC و FEV1، نرخ و تخمین جریان را مشخص می کنند.
  اسپیرومتری در موارد زیر به کار برده می شوند :
• کمک به تشخیص بیماری های تنفسی مثل COPD، آسم، برونشیت مزمن، نا به هنجاری قفسه سینه و بافت های ریوی .
• کمک به نمایش بعضی از بیماری ریوی، پاسخ به درمان  یا تغییرات رشد.
ایجاد یک پش زمینه باارزش برای پیش درمانی در بیماری های ریوی

اسپیرومتری
  اسپیرومتری یک تست ریوی است که برای استفاده از آن در مطب پزشک نیازی به اعتبار نامه نیست و می تواند برا ی سایر پزشکان دیگر نیز استفاده قرار بگیرد. با وجود این برای مطمئن شدن از رعایت استاندارد از اعتبارنامه استفاده می شود.
 
اسپرومتری سنجشی مناسب از درمان است و باید برای بیمارانی آسمی و بیماران مزمن ریوی حتما انجام شود. با وجود این، دقت و قابلیت ساخت اسپیرومتری به کالیبراسیون و نگهداری ماشین، تکنیک های اپراتور و تلاش بیمار بستگی دارد.
  هر پزشکی که از اسپیرومتری استفاده می کند باید اطمینان حاصل کند که
1- نتایج بیمار دقیق است.
2- یک برنامه کنترل کیفیت است.
3- دستگاه به طور دقیق نگهداری، کالیبره و استریزه شده است.
4- نتایج بیمار به طور دقیق ثبت شده است.
5-  کارمندانی که تست را انجام می دهند به طور کامل آموزش داده شده اند.

اندازه گیری حجم جریان
  انجام این مرحله در محل کار توصیه نمی شود زیرا کالیبراسیون دستگاه کار دشواری است.
مانند همه تست ها، دقت حلقه جریان به کالیبراسیون ماشین و توانایی های آن بستگی دارد. علاوه بر این دقت این مرحله، به فردی که تست را انجام می دهد و خود بیمار نیز بستگی دارد.

اندازه گیری جریان- حجم و اسپیرومتر
  در برخی از دستگاه ها باید قبل از آن که قطعه دهانی اسپیرومتر وارد دهان شود و فشار اولیه وارد شود، بیمار به اندازه کل حجم ریه هوا (TLC) فرو دهد، در حالی که در بعضی از دستگاه ها کاملا برعکس است. بدون توجه به نوع ماشین استفاده شده بیمار باید به طور کامل تعلیم داده شود تا نتیجه دقیق حاصل شود.

 آموزش قبل از تست
• این تستی است که نیاز به تلاش حداکثر بیمار دارد.
• ابتدا از بیمار خواسته می شود تا ریه های خود را از هوا خالی کند. در این عمل برای انجام این کار بیمار باید از ماهیچه های قفسه سینه و شکم استفاده کند.
کالیبراسیون و کنترل کیفیت
   کنترل کیفیت اسپیرومتر به کالیبراسیون آن وابسته است. کالیبراسیون ممکن است در برخی موارد لازم نباشد ولی کنترل کیفیت باید همیشه در نظر گرفته شود.
کالیبراسیون بر  تنظیمات  یا اجرای پروسه نظارت دارد در حالی که کنترل کیفیت روشی برای تعیین دقت و صحت دستگاه پس از کالیبراسیون است. اگر کمیت مشخصی از هوا که به وسیله اسپیرومتر اندازه گیری می شود با مقدار معین تقریبی برابر باشد، دستگاه دقیق به نظر می آید و یک چند پارامتر چندین بار مورد اندازه گیری قرار گیرند و نتایج برابر باشند مشخص می شود که دستگاه دقیق کار می کند.
کالیبراسیون اسپیرومتری و اندازه گیری جریان حجم
  همه دستگاه هایی که برای هر دو اسپیرومتری و سنجش جریان حجم به کار می روند باید هر روز که مورد استفاده قرار می گیرند به وسیله یک سرنگ به طول L3 کالیبره شوند.
 اگرL3 به  داخل اسپیرومتر تزریق شود، خروجی باید به صورت %3 -+ l3  باشد. اگر نیاز به تنظیمات اجتیاج باشد این کار توسط نرم افزار کامپیوتر انجام  می شود و یا با کمک تنظیم سیگنال خروجی صورت می گیرد.

  دقت سرنگ
    سرنگی که برای کنترل کالیبراسیون اسپیرومتر به کار می رود باید حداقل دقت %5 از مقیاس کل را داشته باشد. سرنگ کالیبراسیون باید دارای روزنه تست باشد که سعی می شوند توسط روزنه چوب پنبه خالی شود.
وجود سوراخ در اسپیرومتر به اندازه گیری غیر صحیح می انجامد. اگر سوراخی در اسپیرومتر دیده شود نمی توان به نتایج اعتماد کرد.
  مشکل دیگری که در اسپیرومترها وجود دارد به غیر دقیق بودن لایه های ریه بر می گردد. ریه ها باید به طور کامل در طول انبساط با سرنگ کالیراسیون ارزیابی شوند که در طول این عمل متورم  می شوند و اگر به این صورت نیست باید به وسیله یک ریه جدید جایگزین شوند.


کنترل کیفیت برای اسپیرومتر و سیستم حجم جریان
  برای تست سیستم و دستگاه باید تنظیماتی  انجام شود که  با کمک «موضوع استاندارد»، توسط فردی که برای این کار آموزش دیده است انجام می شود. استانداردها باید هر سه ماه یک بار صورت گیرد. قبل از این تست، باید محدوده استاندارد تست مشخص شود. این عملیات با انجام 15 مرحله در طول چندین روز صورت می گیرد. پس از این که تست انجام شد، میانگین برای FEV1 و FVC تعیین می شود.